Inspiratie, gedachten en herinneringen

Waar haal ik een kookaburra vandaan? Een wat? Een kookaburra is een grote Australische ijsvogel en wat hem voor mij zo interessant maakt is vooral het geluid wat hij maakt en de uitdrukking van zijn kop. Hij lacht een klaterende lach waar je vanzelf vrolijk van wordt.

Hij lacht zich tranen als ik zeg dat ze me echt serieus te woord hebben gestaan bij de KVK. En hij gaat zo mogelijk nog harder lachen als ik vertel hoe mijn bedrijf heet. Ik sta met twee collega’s voordat mijn dienst begint even te kletsen en vertel met enige zelfspot en stiekem ook een beetje trots, dat ik sinds twee dagen directeur ben.

Na afloop van de voorstellingen als de auto weer is ingepakt rijd ik meteen even door naar de supermarkt want tja, je kunt wel druk bezig zijn met Bella en opa Bakkebaard maar er moet ook nog gegeten worden.

Ik krijg een e-mail van een lieve vriendin: 'Een heel mooie uitnodigende website heb je nu. Nu de website nog bekendheid geven en vertrouwen hebben dat daaruit poppenkastvoorstellingen kunnen worden geboekt. Zal ik deze website naar 'Het Kompas' zenden met het verzoek tot een interview? Je website is zo open en vertrouwelijk dat jij dat voor de krant ook wel aandurft. Of niet?'

Er zijn van die gelegenheden om een voorstelling te geven die ik niet voorbij kan laten gaan. Deze zestigste verjaardag roept echt om in het diepste geheim een poppenkastpop te maken die een beetje op de jarige lijkt.

Daar staan ze, drie sterke meiden die mij willen helpen sjouwen met alles wat bij een poppenkastvoorstelling komt kijken. Ze kijken een beetje verlegen maar als ik ze vertel hoe we de spullen naar binnen kunnen brengen pakken ze meteen aan. Wat fijn dat ze me zo helpen! Het scheelt me een paar keer heen en weer lopen dus ik ben heel blij met ze.

Mijn zus wordt 60 jaar, tsjonge dat is nogal wat en er begint bij mij een idee te kriebelen. Ze vindt het poppenspel met zoveel mogelijkheden erg leuk en boeiend dus deze verjaardag vraagt om een bijzondere voorstelling. Met mijn andere zus die in Spanje woont vat ik het plan op voor de voorstelling van de Waterkoningin. Het is de Waterkoningin zélf die 60 jaar wordt.

"Wil je je auto zoveel mogelijk aan de kant parkeren? Ik verwacht nog ongeveer dertig auto's." De schrik slaat me om het hart, dertig auto's? Hoeveel mensen komen er dan naar de voorstelling kijken? Het zou toch een klein feestje worden?